ترجمه: بیا لبه روسري و زلف سياه مي درخشد صورت چون ماهاش در اين سياهي
بركش اين روسري ابريشمي را تا در افتد شمس و قمر، نور ضياء
لب تو آب بقا و من خضرم بخشش تو رحمت و من سبزه نو رس
فرش زير پايت نرگس سر به زير افكنده از شرم رخسارت
ترس دوزخ فراق دست من دامن تو، روز قيا
"گيل" اگر تركي، "تعال" ار عرب "بي" اگر كوردي، اگرم فارس "بيا"
شعر از: خدر شاويسي ميكائيلي(نالي) – 1800 تا 1856 ميلادي- اولين ديوان كردي را خلق كرد. همچنين در اين صفحه تلاش خواهد شد تا حافظ كردستان را به خوانندگان –با ترجمه شعرهايش به فارسي- بشناسانيم